Doorgaan naar hoofdcontent

Biografie

Beeldend kunstenaar geboren in Russellville AR, wilde als kind al kunstenaar worden en droomde ervan naar Europa te kunnen gaan. Op zijn negentiende verhuisde hij naar België en werkte aanvankelijk als chef-kok. Hij kwam in contact kwam met twee Vlaamse meesters die hem, ieder afzonderlijk, een aantal jaar privéles gaven. Van de realist Louis Jacques Camerlinckx (1920-1989) leerde hij veel technieken, ze werden vrienden voor het leven. De expressionist Staf van Elzen (1915-1987) bracht hem kennis bij op het gebied van kleurgebruik en abstractie. Daarna volgde hij nog een kunstopleiding in Antwerpen.
Zijn talent werd al gezien op zeer jonge leeftijd. Zijn moeder heeft het kunstenaarschap van jongs af aan gestimuleerd en zijn hele jeugd stond in het teken van tekenen en schilderen. Op High School werd hij in de gelegenheid gesteld extra kunstlessen te volgen en hij won op zijn vijftiende de Staatsprijs van Arkansas voor tekenen.
In België was hij de oprichter van een kunstgroep genaamd 'Asikan 22.40'. Ontstaan als een reactie op de maatschappij. Ze organiseerden samen veel tentoonstellingen, vooral in België. Andere bekende leden van de groep waren Jan Latinne (1936) en Humberto Wouters (1920-1999).
Aanvankelijk schilderde Richard Lee Barton impressionistische landschappen en werd bekend als landschapsschilder. Deze werken vonden veel waardering, vooral in België waar hij in die tijd tentoonstellingen hield. Op een gegeven moment ging hij terug naar Amerika, om daar voor een korte tijd het familiebedrijf het voort te zetten, zijn hart lag echter nog steeds bij de kunst.
Enige tijd later aanvaardde hij een baan als Artist in Education bij The National Endowment for the Arts. Als zodanig gaf hij zeven jaar les aan kinderen en gehandicapten.
Eveneens zette hij in zijn geboorteplaats in Arkansas een kunstcentrum op: The River Valley Arts Center. Hier ging men tentoonstellingen houden en les geven.
Hij werd vervolgens voorzitter van de Rotary en schilderde nog steeds landschappen, die een meer expressionistisch karakter gekregen hadden. Landschappen in alle kleuren van de regenboog. Rode luchten of paarse bomen waren geen uitzondering.
De Barton landscapes werden een begrip en er stonden regelmatig artikelen over het werk in de krant, hij gaf ook veel radio-interviews. De landschappen werden steeds kleurrijker, gaandeweg werd zijn stijl expressionistischer.
Toch bleef Europa trekken en eind jaren tachtig vestigde hij zich in Nederland. Hij kwam in contact met de helaas overleden belangrijke Nederlandse Art Dealer Mia Joosten. Zij was een icoon in de kunstwereld en stond twintig jaar op TEFAF.
Richard Lee Barton was de laatste kunstenaar die zij toevoegde aan haar galerie, die ze pas na haar zestigste begonnen was, net toen ze in New York was afgestudeerd aan een universiteit in de richting kunstgeschiedenis. Ze was van dezelfde generatie als Karel Appel, die ook in New York woonde, ze hadden regelmatig contact met elkaar.
Terug in Europa werd het werk abstracter, typerend waren ook de twee bekende uitdrukkingsloze figuren wandelend door de meest macabere weerbeelden. Andere figuren hadden juist weer meer uitdrukking.
Maar ook nu wilde hij niet blijven hangen in hetzelfde en zich verder ontwikkelen totdat hij op een gegeven moment langzaam vormen los ging laten. Vooral de aanslagen in New York hebben hier invloed op gehad. Jarenlang schilderde hij alleen nog maar (geabstraheerde) bloemen, in frisse hoopgevende kleuren. Volledig bouwend op zijn intuïtie kwamen de schilderijen tot stand, zonder vooropgezet plan; ze hadden een enorm breed kleurenpalet.
Soms miste je een ankerpunt, iets om je aan vast te houden, hiermee kwam zo nu en dan toch het landschappelijke terug.
Een van zijn sterkste talenten is een enorme explosiviteit weergeven op het doek. Al met al heeft Richard Lee Barton door de jaren heen een volledig herkenbare stijl ontwikkeld, tekenend eveneens voor de ontwikkeling in zijn persoonlijk leven. Het doek vertelt veel over de schilder. Laten we vooral niet vergeten hoe een ruimte sfeer kan krijgen en inspiratie kan geven door de aanwezigheid van mooie kunst. Het is vaak een ontbrekende schakel die een stuk menselijke emotie toevoegt.
Voormalig president Bill Clinton bezocht een aantal tentoonstellingen van Richard Lee Barton in The Capital Hotel in Little Rock, waar ook verkiezingsbijeenkomsten werden gehouden. Hieruit is een jarenlang contact ontstaan, waarbij de toenmalige gouverneur van Arkansas de inzichten van de kunstenaar gebruikte in zijn campagne, wat resulteerde in een succesvolle verkiezing tot president. We herinneren ons allemaal nog de jaren van voorspoed tijdens het presidentschap van Bill Clinton, evenals zijn bijzondere gave om onder alle omstandigheden de juiste woorden te vinden.
Prinses Beatrix heeft een van zijn werken in haar collectie, geschonken tijdens de ziekte van prins Claus. Hierop zond de voormalige koningin een mooie persoonlijk geschreven dankbetuiging.
Uri Geller, een groot kunstverzamelaar, die destijds ook persoonlijk contact had met Salvador Dalí, noemde Richard Lee Barton een van de grootste kunstschilders aller tijden in het veld van het abstract expressionisme.
De schilderijen van Richard Lee Barton blijven mooi, zelfs na jaren zie je nog steeds iedere keer nieuwe vormen en opmerkelijke kleurnuances. De werken zijn spontaan en laag voor laag opgebouwd, rijk van kleur en het is gemakkelijk om erin weg te dromen. Graag willen we u uitnodigen het werk van Richard Lee Barton goed te bekijken, het is van betekenis. Creativiteit kan een helend effect hebben. Zowel in iemands persoonlijk leven als in ruimere zin. Een schilderij kan op een goede manier bijdragen aan een prettige sfeer in een ruimte.
De kunstenaar is in zijn leven vaak bezig met het vinden van een balans, met aan de ene kant de vrijheid om te kunnen maken wat hij wil, en aan de andere kant de grenzen van het bestaan. Bij een duidelijke afbakening van deze grenzen kan een bijna grenzeloze vrijheid ontstaan. Ook wel vrijheid door gehoorzaamheid, plichtsbesef en structuur, ook al klinkt dat sommigen wellicht vreemd in de oren.
In de tijd van Vincent van Gogh had niemand kunnen denken dat zijn werk ooit van groot belang zou worden. De dramatiek van zijn leven en de grote zeggingskracht van het werk zijn echter belangrijker gebleken dan menigeen ooit gedacht had. De kleuren en de vormen die zijn werk gestalte gaven, zijn niet meer weg te denken en bepalend geweest voor de ontwikkelingen in de moderne kunst.
Een echte kunstenaar moet scheppend bezig zijn. Enerzijds is het creëren van kunst een primaire levensbehoefte. Anderzijds moet hij werkelijk iets nieuws brengen. Het vernieuwende in zijn werk maakt dat hij iets toevoegt aan de tijdsgeest, waardoor vormen en kleuren het onderbewuste beïnvloeden. Het verhaal achter het werk bepaalt het belang hiervan. Het gaat erom of hij werkelijk iets te vertellen heeft. Dan kan met zijn kunst iets verteld worden wat op een andere manier, in woorden, soms moeilijk te vatten is. A picture is worth a thousand words.
Creativiteit is van groot belang voor de ontwikkeling van de mens. Het werk van Richard Lee Barton is verhalend en betekenisvol en heeft daardoor een unieke plaats in de hedendaagse kunst.
Richard Lee Barton heeft een zeer bewogen leven achter de rug.
Met een enorm doorzettingsvermogen heeft hij een prachtig oeuvre weten op te bouwen. Het verhaal achter het werk maakt zogezegd dat het van belang is, zijn geloof heeft hem dit gebracht.
Richard Lee Barton vertrouwt puur op zijn eigen kwaliteiten. Vergelijkingen die soms gemaakt worden legt hij naast zich neer, wetend dat hij zelf degene is die het bedacht heeft. In het verleden hebben alle grote kunstenaars een visie gehad, die vaak door meerdere kunstenaars, op verschillende manieren binnen een bepaalde stroming werd uitgedragen.
In tegenstelling tot veel anderen werkt Richard Lee Barton met olieverf, daar heb je geduld voor nodig. Het duurt soms jaren voordat een werk goed droog en uitgehard is. De dikke verflagen versterken het beeldende karakter. Het ziet er allemaal gemakkelijk uit, dat is vaker het geval met dingen die in werkelijkheid moeilijk te maken zijn.
Vormen ontbreken vaak om de toeschouwer zijn eigen beelden te laten maken. De rationaliteit wordt gedeeltelijk losgelaten waardoor de werken een blauwdruk van het onderbewuste zijn geworden. De kracht van het werk komt voort uit het karakter van de maker. Het is een eeuwige vernieuwing van de geest.